تو لحظه های بن بست،میشم پل عبورت               

نمیتونم عزیزم،گریه هاتُ ببینم
با غمِ چشمای تو،لحظه ای آروم بشینم

بگو عزيزِ خوبم،هرچي بگي قبوله
اگه تقصيرٍ من بود،منُ ببخش،بهونه
اي همه ي وجودم،غمِ تو هم غم منه
اگه نباشي ميدونم،زندگي بي تو مبهمه
بخند که با خندهات،شورِ بودن ميگيرم
حتي تو لحظه هاي بد،عاشقونه پَر ميگيرم

نمیتونم عزیزم،گریه هاتُ ببینم
با غمِ چشمای تو،لحظه ای آروم بشینم

***

عشق بيماري است كه ميكروب آن خنده

 و

 ويروس آن نگاه

 و

 پني سيلين آن بوسه

 و

 آنتي بيوتيك آن ازدواج است.